Opcje 0DTE
Opcja 0DTE, czyli opcja, do której wygaśnięcia pozostało zero dni, jest kontraktem będącym przedmiotem obrotu w dniu swojego wygaśnięcia. Mogła zostać wprowadzona do obrotu lub kupiona wcześniej; oznaczenie to opisuje pozostały okres jej ważności, a nie pierwotny termin zapadalności. Gdy do wygaśnięcia pozostają już tylko godziny lub minuty, jej wartość coraz silniej zależy od ceny instrumentu bazowego przyjmowanej do ustalenia wyniku w terminie wygaśnięcia.
Krótki pozostały okres nie zmienia wypłaty wynikającej z warunków opcji. Wpływa natomiast na tempo zanikania wartości czasowej, gwałtowność zmian wrażliwości cenowej w pobliżu ceny wykonania oraz ilość czasu na zamknięcie pozycji lub przygotowanie się do rozrachunku.
Przykład wypłaty w dniu wygaśnięcia
Załóżmy hipotetyczną cenę SPY równą $750 oraz opcję call z ceną wykonania $752, wygasającą tego samego popołudnia, kupioną za $1 na akcję. Jeden standardowy kontrakt na 100 akcji kosztuje $100. Początkowo opcja call jest poza pieniądzem, dlatego cała jej premia stanowi wartość czasową: wynika z możliwości, że prawo kupna stanie się korzystne przed końcem ważności kontraktu.
W dniu wygaśnięcia wypłata z opcji call odpowiada dodatniej nadwyżce ceny ponad $752 albo wynosi zero. Po odjęciu premii $1 na akcję wyniki dla jednego kontraktu, przed uwzględnieniem kosztów transakcyjnych, są następujące:
| SPY w dniu wygaśnięcia | Wypłata z opcji call na akcję | Zysk lub strata na jednym kontrakcie |
|---|---|---|
| $752 lub mniej | $0 | -$100 |
| $752.50 | $0.50 | -$50 |
| $753 | $1 | $0 |
| $756 | $4 | +$300 |
Jeżeli końcową cenę SPY oznaczymy przez , pełne obliczenie przyjmuje postać:
Funkcja maksimum przyjmuje dodatnią korzyść wynikającą z ceny wykonania albo zero. Premię odejmuje się w przeliczeniu na akcję, a następnie mnożnik przekształca wynik w kwotę dolarową dla kontraktu. Wzrost z $750 do $752 nadal oznacza utratę całych $100, natomiast wzrost do $756 daje wypłatę $400 i zysk $300. Duże procentowe zmiany wyniku opcji odzwierciedlają niewielką premię w stosunku do wartości objętych nią akcji, a nie zmianę wzoru na wypłatę.
Wystawca opcji bez pokrycia, który otrzymuje tę samą premię $1, osiąga przeciwny wynik na opcji. Maksymalny zysk wynosi $100, gdy wypłata jest zerowa. Powyżej progu rentowności $753 każdy kolejny wzrost o $1 powiększa stratę o $100, bez skończonej górnej granicy. Krótki okres do wygaśnięcia nie ogranicza tej wynikającej z kontraktu ekspozycji na wzrost ceny.
Wrażliwość cenowa w pobliżu ceny wykonania
Delta mierzy lokalną reakcję wartości opcji na zmianę ceny instrumentu bazowego. W miarę zbliżania się wygaśnięcia delta opcji call dąży do zera, gdy instrument bazowy jest znacznie poniżej ceny wykonania, i do jedności, gdy jest znacznie powyżej niej. Przejście między tymi wartościami skupia się coraz bardziej wokół ceny wykonania, ponieważ pozostaje niewiele czasu na zmianę tego, czy opcja przyniesie wypłatę.
Gamma mierzy zmianę delty pod wpływem ruchu ceny instrumentu bazowego. W pobliżu ceny wykonania w dniu wygaśnięcia stosunkowo niewielka zmiana ceny może znacznie zwiększyć wrażliwość opcji call na dalsze wzrosty. Delta opcji put może szybko zbliżyć się do minus jedności po spadku poniżej jej ceny wykonania, zwiększając reakcję na kolejne spadki. Z dala od ceny wykonania delta jest na ogół stabilniejsza, a gamma niższa.
Krótkie pozycje odwracają znaki tych wrażliwości. Krótka pozycja w opcji call staje się bardziej narażona na dalsze wzrosty, a krótka pozycja w opcji put — na dalsze spadki. W spreadzie delty długich i krótkich pozycji, które niemal się równoważą przy jednej cenie, mogą równoważyć się słabiej po niewielkim ruchu. Ryzyko w ostatnim dniu zależy więc od położenia ceny względem każdej istotnej ceny wykonania, a nie tylko od początkowej delty całej pozycji.
Pozostała wartość czasowa
Opcja poza pieniądzem może zachować premię niemal do samego wygaśnięcia, ponieważ końcowy ruch ceny nadal może nadać jej wartość wewnętrzną. Jeżeli taki ruch nie nastąpi, pozostała premia zniknie. Przy cenie instrumentu bazowego bliskiej cenie wykonania wartość czasowa często maleje coraz szybciej w miarę zbliżania się wygaśnięcia, przy pozostałych parametrach wyceny bez zmian.
Theta mierzy lokalny wpływ upływu czasu, zwykle w przeliczeniu na dzień kalendarzowy. W ostatnich godzinach tempo to zmienia się wraz ze skracaniem pozostałego okresu oraz zbliżaniem się ceny instrumentu bazowego do ceny wykonania lub oddalaniem się od niej. Dzienny szacunek thety nie jest zatem stałą kwotą, którą można mechanicznie ekstrapolować na całą sesję. Szybki spadek wartości czasowej nie oznacza też przewidywalnego zysku wystawcy, ponieważ zmiany ceny instrumentu bazowego i zmienności mogą mieć większy wpływ.
Zmienność implikowana a zaplanowane wydarzenia
Zaplanowana publikacja informacji może odpowiadać za znaczną część niepewności pozostającej w opcji w ostatnim dniu jej ważności. Premia odzwierciedla tę niepewność poprzez zmienność implikowaną, czyli zmienność wyznaczaną z ceny opcji przy użyciu modelu. Po wydarzeniu spadek IV może zmniejszyć wartość czasową, podczas gdy reakcja instrumentu bazowego zmienia wartość wewnętrzną. Łączny wpływ na cenę zależy od obu tych zmian.
Vega, czyli wrażliwość ceny na zmianę IV o jeden punkt procentowy, na ogół staje się niewielka tuż przed wygaśnięciem. Sama IV może jednak w krótkim czasie zmienić się o wiele punktów procentowych. Ponieważ podaje się ją w ujęciu rocznym, niepewność skupiona w kilku godzinach może również odpowiadać wysokiej raportowanej wartości procentowej. Ani niskiej vegi, ani wysokiej IV w ujęciu rocznym nie należy interpretować bez uwzględnienia pozostałego czasu i skali możliwej zmiany parametru.
Realizacja transakcji przed zakończeniem obrotu
Sprzedaż zamykająca pozwala otrzymać dostępną premię rynkową, obejmującą także pozostałą wartość czasową. Spready kupna–sprzedaży mogą być duże w stosunku do ceny taniej opcji, a ograniczona wielkość ofert może wpływać na wpływy z większego zlecenia. Zlecenie z limitem określa akceptowalną cenę, ale w miarę zbliżania się końca obrotu może pozostać częściowo lub w całości niezrealizowane.
W przypadku kontraktów z dostawą fizyczną broker może zamknąć pozycję przed końcem sesji, jeżeli rachunek nie pozwala na obsłużenie potencjalnej transakcji na akcjach. Uzyskana cena jest wówczas ceną rynkową dostępną w danym momencie i może znacznie różnić się od ostatecznej wypłaty w dniu wygaśnięcia. Zdolność sfinansowania rozrachunku ma więc znaczenie jeszcze przed końcem ważności opcji.
Wykonanie, przypisanie i rozrachunek
Standardowe opcje na SPY rozrachowuje się poprzez dostawę akcji. Otwarta opcja call w pieniądzu może zostać wykonana w ramach procedur wygaśnięcia i doprowadzić do kupna akcji po cenie wykonania. Akcje te pozostają narażone na późniejsze zmiany cen już po wygaśnięciu opcji. Natomiast opcje indeksowe rozliczane pieniężnie wypłacają w pieniądzu określoną dla nich wartość wykonania.
Opcje SPX Weeklys mają europejski styl wykonania, a ich wartość rozliczeniową ustala się na podstawie obliczenia na zamknięciu. Niektóre inne serie indeksowe wykorzystują obliczenie poranne i wcześniej kończą obrót, dlatego „dzień wygaśnięcia” nie oznacza identycznego harmonogramu obrotu i rozrachunku dla wszystkich produktów. Właściwe daty i wartość referencyjną określa specyfikacja kontraktu.
W przypadku opcji z dostawą fizyczną, gdy cena instrumentu bazowego jest bliska cenie wykonania, zmiany cen po zakończeniu regularnej sesji mogą wpływać na dyspozycje wykonania lub niewykonania, dopóki nie upłynie termin wyznaczony przez brokera. To ryzyko pin risk może pozostawić wystawcę w niepewności co do przypisania. Jeden element spreadu może zostać wykonany lub przypisany, podczas gdy inny wygaśnie niewykorzystany, pozostawiając akcje po zakończeniu ochrony opcyjnej. Powstała ekspozycja rachunku może więc odbiegać od prostego założenia, że cały spread znika wraz z wygaśnięciem.