Spready i pozycje wieloelementowe
Wieloelementowa pozycja opcyjna łączy co najmniej dwie odrębne pozycje w opcjach. Każdy element określa kontrakt, stronę długą lub krótką oraz liczbę kontraktów, na przykład jedną nabytą opcję call lub dwie krótkie opcje put z tej samej serii. Łączne prawa i obowiązki wyznaczają ekspozycję pozycji; sama liczba kontraktów nie opisuje stopnia kompensacji ryzyka.
Spready pionowe
Spread pionowy łączy jednakowe liczby długich i krótkich opcji tego samego typu na jeden instrument bazowy, ze wspólnym terminem wygaśnięcia i zgodną wielkością kontraktów, lecz różnymi cenami wykonania. Premie częściowo kompensują się przy otwarciu, a relacja cen wykonania określa, gdzie wypłaty kompensują się w terminie wygaśnięcia.
Na przykład krótka opcja put tworzy obowiązek zakupu akcji po swojej cenie wykonania. Kupno opcji put z niższą ceną wykonania dodaje prawo sprzedaży tej samej liczby akcji po niższej cenie. Poniżej obu cen wykonania w terminie wygaśnięcia każda opcja put zyskuje taką samą wartość wewnętrzną przy dalszym spadku. Nabyte prawo kompensuje wówczas dalszy wzrost krótkiego zobowiązania i ogranicza łączną stratę.
Wydatek netto i wpływ netto
W hipotetycznym przykładzie SPY kosztuje $750, a dwie opcje put mają 45 dni do wygaśnięcia. Wystawienie jednej opcji put z ceną wykonania $750 przynosi $16 na akcję, a kupno jednej opcji put z ceną wykonania $725 kosztuje $6.50. Powstaje wpływ netto $9.50 na akcję, czyli $950 dla pary standardowych kontraktów na 100 akcji. Ta konstrukcja to spread byka na opcjach put.
Wydatek netto powstaje, gdy suma zapłaconych premii przewyższa sumę premii otrzymanych. W pozycjach, w których jeden element zawiera kilka kontraktów, każdą premię trzeba najpierw pomnożyć przez liczbę kontraktów i mnożnik tego elementu. Sam przepływ pieniężny netto przy otwarciu nie określa maksymalnej straty: potrzebne są do tego łączna wypłata i proporcja liczby kontraktów.
Wypłata przykładowego spreadu w dniu wygaśnięcia
Przy $750 lub wyżej w terminie wygaśnięcia obie opcje put mają zerową wartość wewnętrzną i cały wpływ $950 staje się zyskiem. Między $725 a $750 tylko krótka opcja put daje wypłatę. Każdy spadek o $1 zwiększa jej zobowiązanie o $100, zmniejszając zysk i ostatecznie prowadząc do straty.
Na poziomie $725 i poniżej nabyta opcja put zaczyna kompensować dalsze spadki. Jej wypłata rośnie o $100 na każdy kolejny spadek o $1, odpowiadając wzrostowi zobowiązania krótkiej opcji put. Poniższe wyniki w dolarach dotyczą całego spreadu i uwzględniają wpływ przy otwarciu, ale pomijają koszty.
| SPY w dniu wygaśnięcia | Należna wypłata z krótkiej opcji put $750 | Wypłata z nabytej opcji put $725 | Łączny zysk lub strata |
|---|---|---|---|
| $750 | $0 | $0 | +$950 |
| $740.50 | $950 | $0 | $0 |
| $735 | $1,500 | $0 | -$550 |
| $725 | $2,500 | $0 | -$1,550 |
| $700 | $5,000 | $2,500 | -$1,550 |
Na przykład przy $735 zobowiązanie krótkiej opcji put w kwocie $1,500 jest tylko częściowo pokryte wpływem z premii $950, co pozostawia stratę $550. Przy $700 wypłaty obu opcji różnią się o $2,500, a ten sam wpływ zmniejsza stratę do $1,550. Opcja put z niższą ceną wykonania ogranicza różnicę wypłat, zamiast zapobiegać przypisaniu opcji put z wyższą ceną wykonania.
Łączenie wyników poszczególnych elementów
Dla końcowej ceny instrumentu bazowego zysk lub strata pozycji jest sumą wyników jej elementów, z uwzględnieniem każdej premii wejścia:
W przykładzie zachowuje się wpływ netto, odejmuje wypłatę krótkiej opcji put i dodaje wypłatę nabytej opcji put:
Każda funkcja maksimum jest równa zeru na poziomie ceny wykonania odpowiedniej opcji put i powyżej niej. Między cenami wykonania przyrównanie wyrażenia do zera daje próg rentowności $740.50. Poniżej obu cen wykonania różnica wypłat pozostaje stała i wynosi $25 na akcję, co po uwzględnieniu wpływu daje stratę $15.50 na akcję.
Dla kredytowego spreadu na opcjach put w proporcji jeden do jednego niech oznacza wyższą cenę wykonania krótkiej opcji, a niższą cenę wykonania długiej opcji. Przy dodatnich cenach wykonania i dodatnim wpływie na akcję mniejszym od ich rozpiętości, dla pełnych spreadów o mnożniku otrzymujemy:
Wpływ określa zysk, gdy obie opcje mają zerową wypłatę. Rozpiętość określa największe zobowiązanie z wypłaty przed odjęciem tego wpływu. Przy podanych założeniach próg rentowności leży między cenami wykonania. Zmiana liczby pełnych spreadów proporcjonalnie zmienia wyniki w dolarach bez zmiany tych granic cenowych.
Określone ryzyko a nierówne liczby kontraktów
Pozycja ma określone ryzyko, gdy jej maksymalna strata jest skończona przy podanych założeniach dotyczących wypłaty. W spreadzie pionowym limit ten tworzą jednakowe liczby zgodnych długich i krótkich opcji. Zmiana proporcji może usunąć część kompensacji i zmienić ekspozycję w skrajnych przedziałach cenowych.
Na przykład kupno jednej opcji call i wystawienie dwóch opcji call z wyższą ceną wykonania pozostawia nadwyżkę krótkiej ekspozycji call powyżej tej wyższej ceny. Dwa zobowiązania rosną wtedy dwa razy szybciej niż wypłata z jednej nabytej opcji call. Wynikająca z tego strata przy wysokich cenach jest nieograniczona. Wydatek lub wpływ przy otwarciu zależy od premii, ale to niepokryta liczba krótkich kontraktów wyjaśnia nieograniczoną stratę.
Nie każda pozycja wieloelementowa zawiera krótką opcję. Długi straddle obejmuje kupno opcji call i put z tą samą ceną wykonania i terminem wygaśnięcia. Opcja call daje wypłatę powyżej ceny wykonania, a put poniżej niej, lecz wypłata z dowolnej z nich musi pokryć obie premie, aby para osiągnęła zysk w terminie wygaśnięcia. Przy cenie wykonania obie wypłaty są zerowe i cały wydatek zostaje utracony.
Wartość przed wygaśnięciem
Zamknięcie przykładowego spreadu polega na odkupieniu opcji put z ceną wykonania $750 i sprzedaży opcji put z ceną wykonania $725. Różnica między ich bieżącymi premiami stanowi wydatek netto przy zamknięciu. Porównanie tej kwoty z wpływem przy otwarciu $9.50 określa wynik transakcji.
Oba kontrakty mogą zachowywać wartość czasową. Spadek premii krótkiej opcji put zmniejsza koszt jej odkupu, ale spadek premii długiej opcji put obniża też wpływy ze sprzedaży ochrony. Zmiana netto jest różnicą między tymi efektami, a nie zmianą któregokolwiek elementu rozpatrywanego oddzielnie.
Wrażliwości na czas i zmienność zależą od relacji ceny instrumentu bazowego do obu cen wykonania i mogą ewoluować wraz z ruchem cen. Zmienności implikowane poszczególnych elementów również mogą zmieniać się o różne wartości. Ekspozycja niemal skompensowana przy otwarciu nie musi pozostać tak samo skompensowana później.
Różne terminy wygaśnięcia
Spread kalendarzowy wykorzystuje długie i krótkie opcje tego samego typu i o tej samej cenie wykonania, lecz różnych terminach wygaśnięcia, zwykle poprzez kupno późniejszej opcji i wystawienie wcześniejszej. Spread diagonalny wykorzystuje zarówno różne ceny wykonania, jak i różne terminy wygaśnięcia. Gdy wcześniejszy kontrakt wygasa, późniejszy pozostaje ważny. Jego wartość zależy od pozostałego okresu, zmienności i innych parametrów, dlatego nie można ocenić pozycji, traktując oba elementy jako wypłaty w pierwszym terminie wygaśnięcia.
Realizacja transakcji i przypisanie
Zlecenie złożone może realizować transakcje na elementach razem, po cenie netto i w stałej proporcji. Oddzielny obrót tworzy ekspozycję między realizacjami. Realizacja pakietowa zachowuje proporcję wykonanej części, ale nie zmienia odrębnych procedur wykonania i przypisania kontraktów.
Opcje na SPY są rozrachowywane poprzez akcje. Wcześniejsze przypisanie przykładowej opcji put z ceną wykonania $750 oznacza zakup akcji po $750, podczas gdy opcja put z ceną wykonania $725 pozostaje dostępna w swoim okresie wykonania. Wykonanie tej opcji put pozwala sprzedać akcje po $725; innym możliwym rozwiązaniem jest sprzedaż akcji i pozostałej opcji w transakcjach rynkowych. Ochronna opcja put wymaga własnej decyzji i dyspozycji. Akcje utrzymane po jej wygaśnięciu nie są już chronione przez pierwotny spread.