Długi żelazny kondor

Długi żelazny kondor polega na nabyciu opcji put i call o wewnętrznych cenach wykonania oraz wystawieniu opcji put o niższej i opcji call o wyższej cenie wykonania. Jednakowa liczba i wielkość kontraktów, ten sam instrument bazowy oraz wspólny termin wygaśnięcia pozwalają połączyć spread niedźwiedzia na opcjach put ze spreadem byka na opcjach call. Otwarcie pozycji wymaga wydatku netto, a dostatecznie duży ruch w dowolnym kierunku może przynieść zysk, ograniczany po danej stronie przez krótką opcję zewnętrzną.

Konstrukcja ta odwraca kredytowego żelaznego kondora. W środkowym przedziale osiąga największą stratę w terminie wygaśnięcia zamiast największego zysku. W porównaniu z nabyciem samych wewnętrznych opcji put i call wystawienie opcji zewnętrznych obniża premię, ale eliminuje dalszy wzrost zysku poza skrzydłami.

Konstrukcja i przykład

Hipotetyczny przykład zakłada SPY na poziomie $750 oraz opcje, do których wygaśnięcia pozostało 45 dni. Jedna pełna pozycja obejmuje po jednym standardowym kontrakcie na 100 akcji w każdym elemencie:

Spread na opcjach put kosztuje $4.50 na akcję, a spread na opcjach call — $5. Łączny wydatek netto wynosi $9.50 na akcję, czyli $950. W przeliczeniu na kontrakty nabyte opcje wewnętrzne kosztują $1,500, a krótkie opcje zewnętrzne przynoszą $550. Ceny wykonania nabytych opcji początkowo leżą po przeciwnych stronach ceny SPY, dlatego dodatnia wypłata w terminie wygaśnięcia wymaga ruchu poza jedną z wewnętrznych cen wykonania.

Wypłata w dniu wygaśnięcia

W przedziale od $725 do $775 włącznie w terminie wygaśnięcia każda opcja ma zerową wartość wewnętrzną, a cały wydatek $950 zostaje utracony. Poniżej $725 wypłata z nabytej opcji put rośnie o $100 na każdy dalszy spadek o $1. Przy $715.50 jej wypłata $9.50 na akcję pokrywa łączny wydatek netto i wyznacza dolny próg rentowności.

Przy $700 nabyta opcja put zapewnia wypłatę $25 na akcję, a krótka opcja put nie daje wypłaty. Poniżej $700 zobowiązanie z krótkiej opcji put równoważy dalsze przyrosty wypłaty z nabytej opcji put, utrzymując różnicę między nimi na poziomie $25. Wypłata ze spreadu $2,500 pomniejszona o wydatek $950 daje maksymalny zysk $1,550 po tej stronie.

Powyżej $775 nabyta opcja call zyskuje na wartości i osiąga górny próg rentowności przy $784.50. Przy $800 i wyżej wypłaty z opcji call różnią się o $25 na akcję, dając taki sam maksymalny zysk $1,550. Przy danej cenie w terminie wygaśnięcia tylko jedna strona wnosi dodatnią łączną wypłatę.

Wykres wyniku ma płaski środkowy przedział straty, odcinki poprawiającego się wyniku w obrębie każdego skrzydła i ograniczone zyski w dwóch skrajnych zakresach. Samo przekroczenie wewnętrznej ceny wykonania nie wystarcza do osiągnięcia zysku; powstała wypłata musi także pokryć cały wydatek poniesiony na oba spready.

Wartość przed wygaśnięciem

Zamknięcie polega na sprzedaży obu nabytych opcji i odkupieniu obu krótkich opcji zewnętrznych. Wpływy netto przekraczające $9.50 na akcję oznaczają realizację zysku. Ponieważ niewygasłe kontrakty mają wartość czasową, zyskowna transakcja zamykająca może nastąpić, zanim SPY osiągnie którykolwiek z progów rentowności w terminie wygaśnięcia.

W pobliżu środka wzrost zmienności implikowanej może zwiększyć wartości nabytych opcji wewnętrznych bardziej niż wartości krótkich opcji zewnętrznych, podnosząc wartość netto kondora. Gdy SPY zbliża się do zewnętrznej ceny wykonania, krótka opcja po tej stronie nabiera większego znaczenia i równoważy większą część wzrostu wartości nabytej opcji. Wrażliwość netto na zmienność i czas zmienia się więc wraz z położeniem ceny instrumentu bazowego oraz względnymi cenami czterech kontraktów.

Jeżeli SPY pozostaje między wewnętrznymi cenami wykonania w miarę zbliżania się wygaśnięcia, nabyte opcje tracą pozostałą szansę skorzystania z ruchu przynoszącego zysk. Zamknięcie pozwala odzyskać ich pozostałą wartość netto, o ile dostępna jest cena umożliwiająca realizację, natomiast utrzymanie pozycji do wygaśnięcia w tym przedziale oznacza utratę całego wydatku. Nawet po przekroczeniu skrzydła przed wygaśnięciem możliwość powrotu w stronę środka może utrzymywać wartość zamknięcia poniżej końcowej rozpiętości spreadu.

Wykonanie, przypisanie i realizacja transakcji

Opcje na SPY dopuszczają wcześniejsze wykonanie, dlatego każda z krótkich opcji zewnętrznych może zostać przypisana przed wygaśnięciem. Przypisanie opcji put z ceną wykonania $700 oznacza zakup 100 akcji po $700, podczas gdy opcja put z ceną wykonania $725 pozostaje prawem do sprzedaży tych akcji po swojej wyższej cenie wykonania. Przypisanie opcji call z ceną wykonania $800 oznacza sprzedaż 100 akcji po $800, podczas gdy opcja call z ceną wykonania $775 pozostaje prawem do zakupu akcji po swojej niższej cenie wykonania.

Nabyte opcje pozostają oddzielnymi pozycjami do chwili sprzedaży lub wykonania. Skorzystanie z prawa wykonania może rozwiązać kwestię zakupu lub dostawy akcji, lecz może oznaczać rezygnację z pozostałej wartości czasowej. Rynkowe transakcje akcjami i opcjami mogą pozwolić ją odzyskać, gdy dostępne są odpowiednie ceny. Przejściowe pozycje w akcjach wiążą się także z wymogami finansowania lub dostawy, nawet gdy długa opcja zachowuje ekonomiczne równoważenie ekspozycji.

W pobliżu zewnętrznej ceny wykonania w terminie wygaśnięcia nabyta opcja wewnętrzna może zostać wykonana bez równoważącego przypisania krótkiej opcji zewnętrznej. Akcje pozostające po wygaśnięciu kontraktów generują wtedy własne późniejsze zyski i straty. Złożone zlecenie zamykające może zachować proporcje czterech elementów w każdym zrealizowanym pakiecie, ale nie gwarantuje zamknięcia wszystkich wskazanych pozycji.

Wzory na wypłatę i wynik

Niech $K_1<K_2<K_3<K_4$ oznaczają uporządkowane ceny wykonania. Krótka opcja put ma cenę wykonania $K_1$, nabyta opcja put — $K_2$, nabyta opcja call — $K_3$, a krótka opcja call — $K_4$. Przy wydatku netto na akcję $d$, końcowej cenie instrumentu bazowego $S_T$, mnożniku $M$ i $q$ pełnych kondorach:

Wypłaty z długich opcji są dodawane, zobowiązania z krótkich opcji — odejmowane, a wydatek przy otwarciu pomniejsza wynik. Przy jednakowych szerokościach $w=K_2-K_1=K_4-K_3$ i $0<d<w$:

Przy nierównych szerokościach wynik w każdym skrajnym zakresie cen jest równy szerokości tej strony pomniejszonej o wydatek netto i pomnożonej przez $qM$. Miejsce zerowe leży w obrębie odpowiedniego skrzydła tylko wtedy, gdy wydatek nie przekracza jego szerokości. Równość oznacza zerowy wynik w całym skrajnym zakresie; większy wydatek sprawia, że dana strona nie może przynieść zysku w terminie wygaśnięcia. Szersze skrzydło wyznacza największy osiągalny wynik, natomiast w środkowym przedziale nadal tracony jest cały wydatek netto.