Krótki straddle

Krótki straddle polega na wystawieniu opcji call i put o tej samej cenie wykonania na jeden instrument bazowy, przy jednakowej liczbie i wielkości kontraktów oraz wspólnym terminie wygaśnięcia. Wystawca otrzymuje obie premie i przyjmuje oba obowiązki wynikające z wykonania. Największy zysk w terminie wygaśnięcia występuje przy wspólnej cenie wykonania, gdy żadna opcja nie ma wartości wewnętrznej; dostatecznie duży ruch w dowolnym kierunku przynosi stratę.

Pozycja bez pokrycia ma ograniczony zysk, znaczne ryzyko spadkowe i nieograniczony potencjał straty przy wzroście. Premia stanowi wynagrodzenie za przyjęcie tych zobowiązań, a nie gwarancję dochodu ani miarę środków, które mogą być potrzebne do ich zabezpieczenia.

Konstrukcja i przykład

Hipotetyczny przykład zakłada SPY na poziomie $750 oraz opcje, do których wygaśnięcia pozostało 45 dni. Wystawienie jednej opcji call z ceną wykonania $750 za $18.50 na akcję i jednej opcji put z ceną wykonania $750 za $16 przynosi łącznie $34.50 na akcję. Standardowe kontrakty na 100 akcji dają premię $1,850 z opcji call i $1,600 z opcji put, co stanowi łączny wpływ z otwarcia $3,450. Przykład obejmuje tylko dwie krótkie opcje, bez nabytej ochrony lub akcji stanowiących pokrycie opcji call.

Wypłata w dniu wygaśnięcia

Przy $750 w terminie wygaśnięcia wypłata z obu opcji wynosi zero, a otrzymane $3,450 stanowi maksymalny zysk. Poniżej $750 obowiązek zakupu po ustalonej cenie wynikający z opcji put staje się coraz mniej korzystny. Powyżej $750 ustalona cena dostawy z opcji call staje się coraz mniej korzystna. Suma należnych wypłat jest równa odległości od ceny wykonania pomnożonej przez 100.

Przy $725 opcja put ma wypłatę $25 na akcję, a opcja call nie daje wypłaty. Zobowiązanie $25 na akcję pozostawia zysk $9.50 na akcję po uwzględnieniu wpływu $34.50, czyli $950 po zastosowaniu mnożnika kontraktu. Przy $775 opcja call tworzy takie samo zobowiązanie i zysk. Opcja może więc zakończyć okres ważności w pieniądzu, podczas gdy połączona pozycja pozostaje zyskowna.

Ruch o $34.50 od ceny wykonania wyczerpuje wpływ netto. Progi rentowności w terminie wygaśnięcia wynoszą $715.50 i $784.50. Zarówno przy $700, jak i przy $800 opcja w pieniądzu ma wypłatę $50 na akcję, czyli $5,000. Przewyższa ona wpływ $34.50 na akcję o $15.50 na akcję, dając stratę $1,550.

Wykres zysku i straty osiąga szczyt przy jednej cenie instrumentu bazowego. Po przekroczeniu któregokolwiek progu rentowności każdy kolejny ruch o $1 oddalający cenę od ceny wykonania zwiększa stratę jednej pary o $100. Strata po stronie call nie ma skończonej górnej granicy. Po stronie put teoretyczna dolna granica ceny równa zero ogranicza wypłatę z opcji, lecz potencjalna strata pozostaje duża w stosunku do premii.

Wartość przed wygaśnięciem

Zamknięcie pozycji wymaga odkupienia obu opcji. Łączna cena odkupienia $27 na akcję oznacza koszt $2,700 i realizację zysku $750 w stosunku do wpływu $3,450. Odkupienie powyżej $34.50 na akcję realizuje stratę.

Gdy SPY pozostaje blisko ceny wykonania, a pozostałe parametry wyceny nie zmieniają się, upływ czasu zwykle obniża pozostałą wartość opcji i łączny koszt ich odkupienia. Krótka pozycja ma ujemną gammę: oddalanie się od ceny wykonania sprawia, że opcja działająca na niekorzyść pozycji staje się coraz bardziej wrażliwa na dalszy ruch w tym samym kierunku. W pobliżu wygaśnięcia wrażliwość ta może zmieniać się gwałtownie w niewielkim przedziale cen instrumentu bazowego.

Wzrost zmienności implikowanej zwykle podnosi wartości obu opcji i koszt zamknięcia straddle. Spadek zmienności zwykle obniża ten koszt. Efekty te mogą powodować niezrealizowaną stratę nawet wtedy, gdy SPY pozostaje w zakresie zysku w terminie wygaśnięcia, ponieważ niewygasłe opcje zachowują wartość związaną z ruchami, które mogą wystąpić przed końcem ich ważności. Utratę wartości czasowej i ekspozycję na zmienność trzeba więc rozpatrywać łącznie z ryzykiem ceny instrumentu bazowego.

Wykonanie, przypisanie i realizacja transakcji

Opcje na SPY dopuszczają wcześniejsze wykonanie, dlatego każdy krótki element może zostać przypisany przed wygaśnięciem. Przypisanie opcji call oznacza sprzedaż 100 akcji po $750; przypisanie opcji put oznacza zakup 100 akcji po tej cenie. Bez posiadanych akcji przypisanie opcji call może pozostawić krótką pozycję w akcjach obok krótkiej opcji put. Przypisanie opcji put może pozostawić długą pozycję w akcjach obok krótkiej opcji call. Druga opcja pozostaje oddzielnym zobowiązaniem.

W pobliżu $750 w terminie wygaśnięcia zmiany cen po sesji i dyspozycje wykonania mogą powodować niepewność co do końcowej pozycji w akcjach. Ani korzystny obliczony wynik w terminie wygaśnięcia, ani równoważące prawo lub zobowiązanie w innym kontrakcie nie gwarantują, że na rachunku nie pozostaną akcje. Powstała pozycja w akcjach ma własne późniejsze zyski, straty i wymogi finansowania, odrębne od zakończonego obliczenia wyniku opcji.

Wymogi zabezpieczenia mogą rosnąć wraz ze zmianami rynku lub zmianą wymagań brokera. Niedobór może wymagać dodatkowych środków albo prowadzić do likwidacji pozycji przed osiągnięciem zamierzonego wyniku w terminie wygaśnięcia. Złożone zlecenie zamykające może odkupić oba elementy w określonej proporcji z limitem ceny netto, lecz zamknięciu podlega tylko zrealizowana liczba kontraktów.

Wzory na wypłatę i wynik

Niech $K$ oznacza wspólną cenę wykonania, $S_T$ końcową cenę instrumentu bazowego, a $c$ łączną premię otrzymaną na akcję. Dla $q$ dopasowanych par i mnożnika $M$:

Funkcje maksimum obliczają wypłaty z obu opcji. Odjęcie ich sumy od wpływu netto daje wynik wystawcy. Przy dodatnim wpływie:

Maksymalny zysk występuje przy $S_T=K$. Dolne miejsce zerowe należy do nieujemnego zakresu cen akcji lub ETF tylko wtedy, gdy $c\leq K$. Przy $c<K$ maksymalna strata po stronie spadkowej wynosi $qM(K-c)$ przy zerowej cenie instrumentu bazowego. Strata po stronie wzrostowej jest nieograniczona, ponieważ zobowiązanie z opcji call nadal rośnie powyżej górnego progu rentowności. Skalowanie pełnych par zmienia kwoty w dolarach, ale nie te ceny.