Zysk z opcji a stopa zwrotu

Załóżmy, że płacisz $160 za otwarcie spreadu opcyjnego, a później otrzymujesz $250 za jego zamknięcie. Twój zysk wynosi $90 przed kosztami. Ta kwota pozostaje taka sama niezależnie od tego, czy porównasz ją z kosztem otwarcia, maksymalnym zyskiem spreadu czy saldem rachunku. Wartość procentowa zmienia się dlatego, że zmienia się mianownik.

Jeden spread debetowy, trzy różne wartości procentowe

Hipotetyczna pozycja to jeden spread debetowy na opcjach call o rozpiętości $5, z dopasowaną liczbą kontraktów w elementach, wspólnym wygaśnięciem i mnożnikiem 100 akcji. Premia netto przy otwarciu wynosi $1.60 na akcję, a przy zamknięciu $2.50 na akcję, co daje powyższy wydatek $160 i wpływ $250.

Rozpiętość $5 daje maksymalną wypłatę w dniu wygaśnięcia $500. Po odjęciu wydatku przy otwarciu $160 maksymalny zysk w dniu wygaśnięcia wynosi $340, przed kosztami. 1

Pytanie	Obliczenie	Odpowiedź
Ile zarobiłem w stosunku do wydatku przy otwarciu?	$90 zysku ÷ $160 wydatku	56.25%
Jaką część maksymalnego zysku zrealizowałem?	$90 zysku ÷ $340 maksymalnego zysku	26.47%
Jaką część maksymalnej wypłaty stanowił wpływ przy zamknięciu?	$250 wpływu ÷ $500 maksymalnej wypłaty	50.00%

Pierwszy wiersz mierzy stopę zwrotu z poniesionego wydatku. Drugi mierzy stopień osiągnięcia maksymalnego dostępnego zysku. Trzeci porównuje wartości: wpływ przy zamknięciu wynosi połowę maksymalnej wypłaty, ale obejmuje odzyskanie kosztu otwarcia. Nazwanie tej trzeciej wartości 50% stopą zwrotu z inwestycji opisywałoby inne obliczenie niż faktycznie wykonane.

Jaka cena zamknięcia daje 50% maksymalnego zysku?

Połowa maksymalnego zysku $340 wynosi $170. Aby tyle zarobić, wpływ przy zamknięciu musi też pokryć wydatek wejścia $160, więc powinien wynosić $330, czyli $3.30 na akcję. Sprzedaż po $2.50 na akcję daje natomiast wcześniejszy zysk $90.

Dla dopasowanego spreadu debetowego z wydatkiem przy otwarciu $d$ na akcję, rozpiętością cen wykonania $W$ i docelowym ułamkiem $f$ maksymalnego zysku, przed kosztami:

\text{Docelowy wpływ na akcję}=d+f(W-d)

Podstawienie $d=1.60$ , $W=5$ i $f=0.50$ daje $3.30. Cel dotyczy wpływu netto przy zamknięciu spreadu, a nie ceny pojedynczego elementu. Przed wygaśnięciem nawet dwie opcje call w pieniądzu nie muszą nadawać spreadowi wartości pełnej rozpiętości; szczegółowy przykład spreadu debetowego wyjaśnia dlaczego.

Uwzględniaj koszty konsekwentnie

Dodaj do tej samej transakcji hipotetyczny koszt otwarcia $2 i koszt zamknięcia $2. Początkowy wydatek wzrasta do $162, wpływy netto przy zamknięciu maleją do $248, a zysk netto spada do $86.

Podzielenie zysku netto przez pełny początkowy wydatek daje $86 ÷ $162 = 53.09%, zamiast stopy zwrotu 56.25% przed kosztami. Opłaty są przykładowe i nie stanowią tabeli opłat brokera. Takie ujęcie jest zgodne z wytycznymi FINRA dotyczącymi uwzględniania odpowiednich kosztów inwestycji przy obliczaniu stóp zwrotu. 3

Znaczenie mają też ceny realizacji. Jeżeli $2.50 to cena środkowa lub inna cena referencyjna do wyceny, a nie zrealizowana cena zamknięcia, wynik pozostaje niezrealizowany. Poślizg cenowy zmienia faktycznie zapłacone lub otrzymane premie; przewodnik po kwotowaniach opcji wyjaśnia różnicę między kwotowaniem a realizacją. Szersze obliczenie może też wymagać uwzględnienia finansowania, podatków, dywidend z akcji i innych przepływów pieniężnych, których ten kalkulator nie obejmuje.

Obliczanie zysku dla innych wielkości pozycji

Ten sam rachunek przepływów pieniężnych stosuje się nie tylko do jednego spreadu. Dla nabytej opcji lub spreadu debetowego zamkniętego transakcją sprzedaży:

\text{P/L}=(\text{wpływ przy zamknięciu}-\text{wydatek przy otwarciu})\times qM-\text{koszty}

Dla krótkiej opcji lub spreadu kredytowego zamkniętego transakcją kupna:

\text{P/L}=(\text{wpływ przy otwarciu}-\text{wydatek przy zamknięciu})\times qM-\text{koszty}

Premie są tutaj podane na akcję, $q$ to liczba pełnych pozycji, a $M$ to mnożnik kontraktu. Dla spreadu użyj premii netto ze wszystkich jego elementów. Koszty oznaczają łączne wydatki w dolarach, odejmowane po zastosowaniu liczby kontraktów i mnożnika. Przykłady wykorzystują kontrakty na 100 akcji; inne produkty i kontrakty skorygowane mogą mieć odmienne warunki.

Wzory te wykorzystują ceny transakcji zamykających. Dla pozycji utrzymywanych do wygaśnięcia przewodnik Wypłata i próg rentowności wyjaśnia, jak wartość wewnętrzna określa wynik na opcji.

Jaki mianownik stosować dla spreadu kredytowego?

Rozważ spread kredytowy na opcjach put o rozpiętości $5, otwarty za $1.00 na akcję, czyli $100 wpływu, i odkupiony za $0.40 na akcję, czyli $40. Różnica pozostawia zysk $60, przed kosztami.

Przy zgodnej liczbie kontraktów, wielkościach kontraktów i wygaśnięciu maksymalna strata w dniu wygaśnięcia to rozpiętość pomniejszona o wpływ przy otwarciu: ($5 − $1) × 100 = $400. 2

Miara	Obliczenie	Wynik
Zysk jako część pierwotnego wpływu	$60 ÷ $100	60%
Zysk względem maksymalnej straty w dniu wygaśnięcia	$60 ÷ $400	15%

Wartość 60% opisuje część pierwotnego wpływu zachowaną po zamknięciu. Otrzymanie $100 przy wejściu samo w sobie nie oznaczało zarobienia $100: otwarta pozycja nadal wiązała się ze zobowiązaniem, a ten wpływ nie był pełną kwotą narażoną na ryzyko.

Wartość 15% wykorzystuje maksymalną stratę w dniu wygaśnięcia, a nie depozyt brokerski, wymagane finansowanie ani całkowity kapitał własny rachunku. Depozyt i finansowanie przypisania mogą dotyczyć innych kwot. Każdy kontrakt zachowuje własne zasady wykonania i przypisania; powstałe akcje, obowiązki finansowania oraz późniejsze zyski lub straty na akcjach wykraczają poza to obliczenie wyniku opcji w dniu wygaśnięcia.

Stopa zwrotu z kapitału wymaga zdefiniowania kapitału

Zysk brutto $90 ze spreadu debetowego stanowi 56.25% wydatku przy otwarciu $160. Na hipotetycznym rachunku o wartości $10,000 ten sam zysk dodałby 0.9%, przy założeniu braku innych zysków i strat, kosztów, wpłat i wypłat.

„Kapitał” może jednak oznaczać gotówkę zarezerwowaną na przypisanie, zmniejszenie siły nabywczej przez brokera lub środki przeznaczone na strategię. Trzeba nazwać te kwoty, zamiast traktować je jako zamienne z premią.

Dla opcji put zabezpieczonej gotówką gotówka zarezerwowana na zakup akcji w razie przypisania stanowi inną podstawę niż otrzymana premia. Określ, czy mianownikiem jest pełne zobowiązanie po cenie wykonania, zarezerwowana gotówka pomniejszona o premię czy inna zdefiniowana kwota. Porównanie ze stopą zwrotu z opcji kupionej za premię wymaga też uwzględnienia odmiennych potrzeb finansowania i ekspozycji.

Gdy na rachunek wpływają inne pozycje, wpłaty lub wypłaty, wartość procentowa jednej transakcji nie opisuje wyników rachunku. Kalkulator nie oblicza depozytu brokerskiego ani stóp zwrotu z rachunku.

Co oznacza wartość procentowa na wykresie kalkulatora?

Kalkulator modeluje premie otwarcia na podstawie parametrów scenariusza, zamiast zachowywać ceny rzeczywistych realizacji. Jego P/L jest więc porównaniem wartości modelowych. Przeciągając palcem po krzywej, sprawdzasz pojedynczy punkt. Przeciągnięcie myszą lub rysikiem między dwoma punktami na krzywej dodaje porównanie procentowe, lecz mianownikiem jest wartość bezwzględna pierwszej kwoty na wykresie, a nie premia otwarcia czy kapitał rachunku:

\text{Procentowa zmiana na wykresie}=100\frac{y_2-y_1}{|y_1|}

Przejście od straty $500 do straty $200 daje zmianę +$300, wyświetlaną jako +60%. Punkt końcowy nadal oznacza stratę. Wartość procentowa mierzy poprawę względem pierwszej straty na wykresie, a nie dodatnią stopę zwrotu z inwestycji.

Ta konwencja dotyczy zarówno P/L, jak i wartości pozycji. Gdy początkowa wartość bezwzględna jest niższa niż $0.005, niezerowa wyświetlana zmiana daje N/A; brak wyświetlanej zmiany daje 0.00%. Metodyka opisuje dokładne zasady zaokrąglania i postępowania z wartościami nieskończonymi oraz nieokreślonymi.

Czy tygodniowy zysk można przeliczyć na rok?

Hipotetyczna stopa zwrotu 2% w ciągu siedmiu dni daje 104.29% przy prostej annualizacji albo 180.83% przy annualizacji składanej. Są to dwa sposoby wyrażenia wyniku z krótkiego okresu jako stopy rocznej, a nie dwie zaobserwowane roczne stopy zwrotu.

Dla stopy zwrotu z okresu utrzymywania pozycji $R$ zapisanej jako ułamek dziesiętny i dodatniego czasu $d>0$ w dniach kalendarzowych, przy roku liczącym 365 dni:

\text{Prosta stopa annualizowana}=R\frac{365}{d}

\text{Składana stopa annualizowana}=(1+R)^{365/d}-1

Prosta stopa skaluje zwrot proporcjonalnie do czasu. Stopa składana wyraża stałe składane tempo wzrostu odpowiadające tym samym wartościom początkowej i końcowej; FINRA wyjaśnia, dlaczego konwencje te się różnią. 3

Wzór składany dopuszcza nieujemny stosunek wartości końcowej do początkowej, $1+R\geq0$ . Całkowita strata, $R=-1$ , daje −100% dla dowolnego dodatniego okresu utrzymywania pozycji. Ujemny stosunek na ogół nie pozwala zastosować tego potęgowania o wykładniku ułamkowym w liczbach rzeczywistych.

Tydzień wyników nie dowodzi powtarzalności zysków, możliwości natychmiastowego reinwestowania po tej samej stopie, niezmienionej ekspozycji kapitałowej ani braku strat przez rok. Annualizacja zachowanej premii również nie zamienia jej w stopę zwrotu z rachunku. Obok wartości annualizowanej pozostaw widoczny pierwotny wynik za okres utrzymywania pozycji, mianownik i liczbę dni.